Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Yalanlarla dolu cümleyi kurdun,
Bir atışta tavşan, kekliği vurdun,
Gereksiz sözlerle çeneyi yordun,
Palavra sıkmayı beceriyorsun.

Cahili aldatmak kolay oluyor,

Sanat hayatına garip başlamış,
İnsanlık sevgisi onu haşlamış,
Narı ateşini yazıp, işlemiş,
Allah'ın sevimli kuludur Sinan.

Nurlu ilahiler yansır yüzüne,

Karşıdan gelirken gözleri parlar,
Kucağa alınca yüzleri parlar,
Yabancı olsada sevgiye zorlar,
Nekadar tatlı ve şirin çocuklar.

Müziği duyunca kalkıp oynuyor,

İçine kapanık yaşamaktasın,
İhanet edeni boşamaktasın,
Sevgiye ve aşka susamaktasın,
Gizemli sırrını çözemiyorum.

İçimden geliyor seni izlemek,

Başından deseydin tetbir alırdım,
Anamın evinde fazla kalırdım,
Sana çok güvendim bende yanıldım,
Sırrını söyledin sen en sonunda.

İçindeki kini dışarı kustun,

Gözlerin ne güzel deniz mavisi,
Sana tutuluyor erkek dahisi,
Her gören sanıyor zengin varisi,
Bayana söylenen iltifata bak.

Teninin kokusu sanki bir name,

Karamsar dünyada bırakma beni,
Kafama takarım daima seni,
Sıcacık ısıtsan bütün bedeni,
Tebessüm saçacak yüzet sen bana.

Aşkın deryasında çok yanmaktayım,

Ülkeme faydalı eser üretin,
Haine, teröre heran diretin,
Vatan,bayrak aşkı yoksa yaratın,
Her dost yazdığından sorumlu olur.

Şahsi görüşleri bizi bağlamaz,

Her doğan bir umut peşinde iken,
Gülünü kaptırır olsa da diken,
Çaresiz kalıyor boynunu büken,
Dünya dönüyorken, ocak sönüyor.

Sınır kavgasıyla başlıyor savaş,

Aşkını açıkca diyemez oldun,
Küçük bir hediye veremez oldun,
Telefon açıpta aramaz oldun,
Sevgini yıpratan şüpheler arttı.

Yürekten gelerek demiyorsun yar,