Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Neler üretiyor vahşi topraklar,
Zehrini saçıyor yeşil yapraklar,
İçtikçe kapanır gözler, kirpikler,
Bir tutam ota yenik düşmeyin.

Güzellik lütuftur bozulur sütun,

Mal, mülkün sahibi emanetçidir,
Kiracı muhafız, dürüst bekçidir,
Kaçanlar, göçenler pis nöbetçidir,
Hayırlı insanlar otursun evde.

Bazısı memnundur eli havada,

Sevaba götüren bir çıkış yoldur,
Henüz yaşıyorken formunu doldur,
Zarar vermez sana korkuyu kaldır,
Organı bağışla sen hayat kurtar.

Kulağın duymazsa gözlerin görür,

Kan aranıyorken anonsu duydun,
Negatif, pozitif hastaya uydun,
Fedakar davrandın, ortaya koydun,
İnsanlık ölmedi ölen yaşıyor.

Bir böbrek insana yeter de artar,

Hasretlik, özlemi dindirmiyorsun,
İçimden ateşi söndürmüyorsun,
Yönünü silaya döndürmüyorsun,
Öptükce resmini ıslatıyorum.

İyiki gönderdin teselli bana,

Laubali olup hemen kaynaşma,
Kıskandırmak için elle oynaşma,
Yanıma sokulup gülüp,şirneşme,
Sevgi ortamına geçmedik daha.

Manalar taşıyor her bir bakışın,

Köylerde makarna açmakta adet,
Kadeyif yapmaya edilir gayret,
Sigorta gerekli bu can emanet,
Oruç yaklaşıyor hazırlık yapın.

Yiyecek içecek dolaba konsun,

Caddeyi,sokağı kaç kez turladım,
Kuduran nefsimi çok kez zorladım,
Sabrımı taşırdın artık, gürledim,
Gizlendiğin yeter perdeleri aç.

Sana tutkunluğum geçti yılları,,

Sitemli halinle takındın tavır,
Şükür müslümanız farklıdır gevır,
Kırıcı olursan çevremiz sovur,
Aile ferdime ses edemezsin.

Her türlü çileye katlanmalısın,

İnsanın onuru,şerefi vardır,
İtibarım artsın susmasın zilim,
Sevilmek güzeldir zevkide kardır,
Yaşadığım süre bitmesin pilim.

Gül bahçelerinin dikeni olsam,