Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

İlkine müşteri gibi yağladın,
Bakışı artırdın çabuk tavladın,
Samimiyet kurdun sıkı bağladın,
Sıcaklık hissedip alışıyorum.

Kimsem yok diyerek sömürü yaptın,

Elinden her türlü imkanlar varken,
Ne olur yardım et muhtacım derken,
Acı soğan kuru yavanı yerken,
Dar günümde bana destek olmadın.

İyi gün dostları içine girdin,

Yaradan bizleri sonsuz düşünür,
Yararlı gıdalar bir bir taşınır,
Hizmet suna suna beden aşınır,
Her biri şifalı dilim var bize.

Aşkın deryasına dalanlar bilir,

Gönlümden geçeni oda biliyor,
Ne yapar ne eder göremiyorum? ,
Belkide okuyor bazen siliyor,
Övermi, övmezmi bilemiyorum? .

Beş mevsim yaşıyor hisleri yaygın,

Kına yakılırken sirkeni sattın,
Gelinlik içinde anneme çattın,
Kenara çekildin galasız yattın,
Canımdan bezdirdin genç yaşta beni.

Yuvama bağlanıp çalışacaktım,

Sabahın seheri gittim dükkana,
Ekmek varmı diye gelirler bana,
Hasretten yanardı baba ve ana,
Esnaflıktan bıktım emekliyim ben.

Olmayan şeyleri müşteri sorar,

Dünyalık hevesin ağır basıyor,
Gereksiz haykırış sesi kısıyor,
Zarara uğrayan bana küsüyor,
Yeter artık nefsim arzundan bıktım.

Her bakış derinden çok mana taşır,

Amerika onbir eylül de şanssız,
Her türlü saldırı olma dı kansız,
İkiz kuleleri yıktı vicdansız,
Hizbullah lideri Binladin öldü.

Afkanistan onun uğruna çöktü,

Rab'bimden verildi sana emanet,
Her işe koşuyor ediyor gayret,
Gözü ele diktin sanada hayret,
Eşin kıymetini bilemiyorsun.

Yuvana sadıktır yemeği yapar,

Yabancı turistler su gibi içer,
İleri gittikçe votkayı seçer,
Kafayı bulunca kendinden geçer,
Alkolün temeli özüdür bira.

Arpa suyu deyip avunuyorlar,