Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Nur Ersen isminde üstad tanıdım,
Umudum artıyor oldu kanadım,
Ruhları okşamak benim muradım,
Edebiyat dostu,gönül insanı.

Rüyası,dünyası şiir,makale,

Kaderimde varmış meğerse benim,
Yolun açık olsun daima senin,
Acıya alıştı yorgun bedenim,
Bir sen değilsin ki yakıp köz eden.

Şıpsevdi yüzünden neler çekerim,

Yazdıkca yazacak sözcük kalmadı,
Çok şeyi uzattım sayfa almadı,
Beynim bunlarlada tatmin olmadı,
İlhamım gelecek konu ver mana.

Sevdadan ve aşktan her gün bahsettim,

Küfürbaz sözlerle çevremde ürme,
Hakkın olmayana el, ayak sürme,
Yabancı haneye destursuz girme,
Yaradan dan korkun kuldan utanın.

Bazen de sınırı aşıyorsunuz,

Kurbanlık hayvanı hevesle aldı,
Tosun boynuzladı korkudan saldı,
Caddeye,sokağa koşarak daldı,
Kurban sakarları yine göründü.

Tutturmak isterken birazcık hesap,

Yarattığın kulun aciz kalıyor,
Günaha girdikce defter doluyor,
Beklenmedik şeyi nerden buluyor? ,
Nefsimin elinden kurtar Allah'ım.

Aklıma her türlü muzur getirir,

Nefsine hakim ol çıkarır ava,
Esmail Hüsna da her türlü dua,
Affına ulaşır tüm haklı dava,
Allah'ın ismini sayan kurtulur.

Rasül Muhammed'im çok sevdi onu,

Teveden hayranım baktım diziye,
Meraka kapıldım gittim geziye,
Çocukluk anım var daldım maziye,
Köylü güzeline abayı yaktım.

Hormonsuz gıdalar or da yetişir,

Anne karnındayken umutlar arttı,
Gelişme ortamı doktor bey tarttı,
Dünyaya gelince kıyafet örttü,
Mutluluk sağlardık bizler küçükken.

Kardeşi,kardeşten kıskanıyorduk,

Yüzüne bakınca gülüveriyor,
Tanıdık dostları biliveriyor,
Kolları açınca geliveriyor,
Ruhumu okşuyor küçük çocuklar.

Rengarenk gözleri parlar açılır,