Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Dünyanın yalanı dile dolandı,
Facialar atrtı miğde bulandı,
Güzel nimetlerden ağzım sulandı,
Hayat bayram olsa ölüm istenmez

Yüzbinler,milyonlar,milyarı aştık,

Kıyafet düzeni tahrik saçıcı,
Yuva kurmak değil, ara açıcı,
Bücceyi sömürüp hemen kaçıcı,
Anlaşılan o ki, o da istiyor.

Gönüllü olanlar zorluk çıkarmaz,

Gül şehrime hasret, gurbet yolunda,
Rızkın peşindeler sağı, solunda,
Bir araya gelir bazı durumda,
Ege bölgesinde Ispartalılar.

Yirmi altı yıldır dernek yaşıyor,

Şehrimin adıyla çıksam da yola,
Şöhreti tattırmaz verirsin mola,
Duygumu haykırsam sağa ve sola,
Isparta da şair olmak şanssızlık.

Kader büfesine yazdım namımı,

Her türlü imkanı onlara harca,
Zor durumda kalıp girmesin borca,
Acıyı unutsun yaşasın hürce,
Yetime, öksüze bir iyilik yap.

Kimi mazlum vardır derdi açamaz,

Yılların aşkını anlayanlar yok,
Fesatlar ortada kuyu kazan çok,
Nikahı basınca affediyor Hak,
İstedim vermedi bende kaçırdım.

Anaya yalvardım razı olmadı,

İnsanın vücudu oldukca hassas,
Yorgun düştüğünde kasılıyor kas,
Bir avuç beyinle doldurulmuş tas,
Ehlini bulmalı kırık çıkıklar.

Giderken gelirken engeli tanı,

Ateşle baruta benziyorsunuz,
Menfaat düşkünü çıkarcısınız,
Dikenler üstünde geziyorsunuz,
Uysal değilsiniz kavgacısınız.

Tatlı dil yerine öfke saçtınız,

Ailemle yemek yiyelim dedik,
Normalinden olsun şişi istedik,
Bir adet parçayla geldi üstelik,
Lokantacı değil resmen kazıkcı.

Adeta bayatsı yanın da pide,

Karşıma çıkınca şaşırdım kaldım,
Kenara çekildim gizlice öndüm,
Yaşın küçük diye nefsimi yendim,
Kara gözlerini keşfedemedim.

Saçların siyahtı yüzünde beyaz,