Yazdım
Aklıma değil bağrıma
Akıl gider belki
Kalp atabildiğince var
Ruha yazılanlarsa
Sustuklarım kadar var
Gün doğdu gözlerimin içine
Yüksek bir tepeden baktım
Hiç tanımadığım bir kadının
Gözlerinin değdiği yere
Rüzgar savurdu saçları
Kapitalizm, testosteron, iktidar,
Üçlünün ortak paydası çıkar,
Testosteronun aklı yok,
Hırs-ı iktidarın çok,
Bu dostluktan ,
Mutsuzluklar sevinir.
Sevmek bazen gitmektir
İstenmeyen topraklarda
Akılmaz çağıl çağıl.
Çekilmesini bileceksin
Arkanda kuru bir yatak kalacak
Bir kaç ot,çatlak toprak,senden hatıra
Şiir yazmak için an lazım
Kimsenin değmediği zaman lazım
Yalnızlığı hiç sevmedim ama
Zihnin uçuşacağı alan lazım.
Haziran 2013
Odalar ıssız, kimsesiz
Odalar boş
Eşyalar yerli yerinde
İçim bir hoş
Sevdiklerimi gönderdim
Seferlerine
Gün doğarken daha temiz
Daha hayalsi bulutlar
Çocukların rüyalarında umut
Yanaklarında al,
Gel artık yağ
Bereketli ışıklarla
Muhtemel güzele dokunan bir günmüş
Kahve kokusuna karışan sohbet ucunda
Kimbilir nereden nereye gelinmiş
Fotoğraflar kalıyor gidenler arkasında
Hava soğuk kar yağıyor
Yıllar öncesinin sıcaklığı cumbada
Sıksan portakal suyu akıtacak
Bulutlar geçerken üstümüzden
Güneşi sıraladım
Isınsın buzdan kütle,
Kapılar araladım
Tekinsiz sis üstünde
Görünce vuruldum
Alnımın orta yerinden
Eksildik mi yittik mi
Toparlanıp gittik mi
Bosluklar ,boşaltılmışlıklar
Bir yenilmislik duygusu ki derin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!