Zara sokaklarini aynaladim
Gencligime günes dogmus
Dere kenarinda oynadigim oyunlara
Kirilmis cocuklugumun gölgesi vurmus
Umudumu astim karsi ki daglara
Sari yapraklarda yasliligimin sesi
Kirlarda kus yavrusu, keklik feryatlari
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




SICAK SAMİMİ
İÇTEN VE DURU MISRALAR...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta