Zanı Şiiri - Toygar Uludüz

sen gelme bu saatten gayrı
ne şerri isterim senden ne de hayrı
yok ol, sarıl yabancı omuzlara tutunup
bağır, ismimi verdiğin o uçurumdan doğru

şayet bence hain sence normalsin
düşünceli vakitler de öyle mi söyler
ben siyah iken ak, ak iken siyahsın
yalandan mı bakar başkasına o gözler

müttefikim yok kendimden başka
düşmanım da keza, benimle aynı safta
insanız, doğar küllerinden her seferinde ve
her aynı seferinde deriz ki, bu sefer başka

duyamazsın artık ağzımdan o kelimeyi
okuyamazsın kalemimden üç harfli mereti
anılması bir ızdırap ve zikredilmesi güçtür
artık senin adınla yan yana gelmesi gülünçtür

ödünç verdiğim o karakteri geri aldım
tattığımız günahları günahsızlara anlattım
körler, körler ve daha da körleri dahi
artık başkasının adıdır namütenahi

borç verdiğim gülüşlerim sende kalabilir
sen içmesen de uzat bir başkası içsin
bugün olmaz dediğin yarın olabilir
sen tasmayla gezdirilen bir kanişsin

mutluluğu kemik sandın huzuru park
serkeşleri tuttun ettin kendine oligark
öyle yorgun falan da değildin, var bi fark
sen zayıf değildin, gardını düşüresin geldi

çünkü zordur gerçek olan ve değişim
büyümenin sancısını başka ellere değiştin
ertele, yarın girsen de buzdur denizin
ısınmaz, ısınmadıysa sevgimle için

kurbanı görsen katil, katili görsen kurbansın
sen artık terk edilmiş bir kurgansın
öylesine kullanılmış, ve diri bile bakmayan
ellerimden geçen, çeşitli bir oyuncak

salladım seni çelimsiz kollarımda
bekledim seni geçebileceğin her yolunda
geldin, ama görmedin görmen gerekeni
manzaralarım çok güzel ve her şey yolunda.