Zamansız Deniz Şiiri - Selin Kaygısız

İlk defa zamansız bir denize giriyorum
Ayaklarım alışsın önce derdim hep
Şimdi ise zaman yok biliyorum
Zamanın denizi, denizin zamanı hepsi iç içe geçiyor
Bana yalnızca kulaç atmak kalıyor
Oysaki sonsuzluğu ve derinliği korkutur beni
Sonsuzluk ve yokluk karanlığı çağrıştırır
Ellerim bir otel odasını yoklar da
Isınacak, yatacak bir yer ararım.
Denize dalmadan, şimdilerde elimde deniz suyu dolu bardakla dolaşırım
Güvertelerin paslı bakışlarından kaçınırım.
Halatlar, yelkenler hep beni izler,
Islanmış tülbentimin suyunu sıkarım.
Balıklarım gücenmesinden korkarım
Hamam böceği vari antenleri çıkarmasından da
Bakışmaktan vakti değerlendiremem diye telaşlanıyorken
Bavulumu hazırlayıp kulacımda ıslanıyorum