Zamanın Seli Şiiri - Kasım Kobakçı

Çöktü omuzlara, koca bir devir,
Enkazın altında, kalmış gibiyim.
Ne pîrler derman der, ne de bir emir,
Zamanın seline, dalmış gibiyim.
*
Yad eller anlamaz, garip halimden,
Sözlerim, savrulur gider yel ile.
Sevdamı düşürmem, asla dilimden,
Yarışmam şu sahte, süslü dil ile.
*
Betondan saraylar, dikti elleri,
Bizim viraneye, gölge düşürür.
Gözünü boyayan, o renk selleri,
Sanma ki, bu garip ruhu üşütür.
*
Çok şeyin ardından, yetiştim sana,
Avucumda çıra, nöbet beklerim.
Belki kıymet verir, bu aşktan yana,
Yarına umudu, böyle eklerim.