Zamanın Avuçları Şiiri - Nimet Öner

Zamanın Avuçları

Her an durmadan
bir tespih tanesi gibi dönerken Dünya
ne başını biliyoruz
ne sonunu
İki parmak arası bir ışıktır ömrümüz,
sıkılsa kaybolur,
gevşese düşer.
O yüzden zaman bizi tutmaz
biz zamana tutunuruz
kırık bir dua gibi.
Biz zamanın avuçlarında
beklemeyi öğrenmiş bir sabırız,
geçip giden her saniyeye
emanet diye bakan.
Ne saatlere sığar kalbimiz
ne takvimlere
bir ezan aralığında doğar,
bir suskunlukta büyürüz.
Ve zaman bizi eskitemez
biz, zamanın geçmeye çekindiği yerden
sevmeyi öğrenmişiz.

Azra Nimet Öner