Bulutlar ağlıyor,
Hüzünlü kalplere.
Hava üşümüş,
Kalpler üşümüş.
Gözyaşları buzdan inci,
Kirpikler üşümüş.
Dudaklardan dökülmüyor,
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Her şey zamanın içinde yaşandığı için, üşümeler de zamanın parçasında. İnsanın içinde ne eksikse o üşür
İnsan düşünürde neden üşür?
Soğukta bedenine üşüşür ve düşünür.
Sıcakta ruhuna genleşip düşünce yayılır.
Zaman neden üşür?
Mevsimlerden kış olunca ana sıkışır ve üşür.
Kar yağar.
Zamana da beyaz düşer.
Her şey üşür, ateş soğur söner bile.
Ne üşümez?
Soğuk bile daha da soğur buz daha da buzlanır.
Ne üşümez bilemedim.
Şiirin temasında buna yönelik sanırım.
Her şey zamanın içinde yaşandığı için, üşümeler de zamanın parçasında. İnsanın içinde ne eksikse o üşür
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta