Takvimler tekrarladı kendini, saat zamanı durduramadı.
Zihnimin bir köşesindeki seni, takvimler dahi silemedi.
Bir ölçüsü yok sevmenin; olsaydı eğer, unutmak da mümkün olurdu. Beş senenin ardından
unutamadım doğduğun günü, en basitinden — parmaklarımın altında olan, ama hiç dokunamadığım
numaranın rakamlarını.
Handan,hamamdan geçtik
Gün ışığındaki hissemize razıydık
Saadetinden geçtik
Ümidine razıydık
Hiçbirini bulamadık
Kendimize hüzünler icadettik
Devamını Oku
Gün ışığındaki hissemize razıydık
Saadetinden geçtik
Ümidine razıydık
Hiçbirini bulamadık
Kendimize hüzünler icadettik




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta