Acımızı bozdursak,
kuru, kaçtan alırsın.
düşman başı, üzüntüyü,
kaç ağlama dağlarsın?
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Acının anıya dönüşmesi ve dönüştürülebilmesi fikri çok farklı şekilde vurgulanmış. Sizi bu konuda tebrik ediyorum…
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta