Akşamın ilk gölgesi düşünce yollara
Ürkek bir sessizliğe bürünür zaman
Solar tüm renkleriyle yaşam bir anda
Unutur gibi olur kendini insan
Ve güneş dönüp giderken ağır ağır
Karanlık bastırır doğrulur ay sırrından...
Artık gecedir zuhurda.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
'Karanlık sandığımız görünmeyen değil,
İçimizde olandır .' derken ertelememeli hiçbir şeyi diyor şair, çünkü biliyor ki ölüm, kapı ardında bekliyor ve güneşle yarışta olabilir. Akıl sorgusu ön planda şairde.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta