Bu dünyada bir meşguliyeti olmalı insanın.
Yararlı olduğunu düşündüğü bir şeyler yapmalı.
Aksi halde bizler farkında olmadan sirayet eden bir ruh hali var üzerimize.
Öyle bir ruh hali ki bir çıkmaza sokuyor.
Çoğunlukla da konunun bir şey yapmamakla ilgisi yok.
Yolunda gitmeyen en ufak şeyleri dert ediyoruz kendimize.
Büyütüyoruz büyütüyoruz büyütüyoruz depresyona girene kadar.
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta