Neden hep kaybedenmiş gibi hissediyorum.
mutsuz muyum, mutlu muyum o kadar bilemiyorum ki.
hayata tutunuyor muyum, sorunlarımla başa çıkabiliyor muyum, yoksa içlerinde boğulup gidiyor muyum.
tüm kalabalıkların içinde bu kadar yalnızlık hissi fazla değil mi.
düşündüklerimin hissettiklerimin bir sırası bile yok.
hepsi birbirine girmiş gibi.
hayattaki bütün tezatlar zihnimin içinde saklanıyorlar gibi.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta