Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sanada bu yakishir annem,namuslu yashamak....
Annelere geldiyimizde....anne yureyi cocuklarini her zaman aff eder ama cocuklar zalim olur...
Sevgilerimle.(manevi oglun) Aydin.
güzel şiirin için kutluyorum canım
kaleminize sağlık
güzel dizelerdi
sevgiyle
Harika bir şiir tebrikler, yüreğinize sağlık.
Nerde benim güzel baht ım?
Kalbimi her zaman yaktın.
Acılara yelken açtım....
Aşkım gönlüme hakim
Zalim...
Affet beni güzel annem,
Hiç mutlu olmadım ki,ben
Dilime gelmedi yalan,
Hayat veren,hayat satan
Zalim...
Kolay olmadı yaşamım,
Her an namusla yaşadım.
Sıldırımlı dağlar aştım,
Son da kaderle barıştım
Zalim...
tebrikler
Yasamak bazen zor gelir insana zaten yasarken görecegiz ya ayakta kalmayi yada yikilmayi
daima ayakta kalmaniz dilegiyle
tebrikler
eline yüregine saglik
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta