Zaimli Şiirleri - Şair Zaimli

Düzlüğe çıkamadım !

Dik Yokuşlar öldürdü vakitsiz beni
Yorgunum Bir düzlüğe çıkamadım
Gezdim dolaştım küçücük dünyamda
Yol aldım ama menzile asla varamadım.

ECRİİN'LER ÖLMESİN !
Dua kıblesine bakacak yüzümüz kalmadı Ya Rab.
Ad kavmi gibi kahreyle bu hayasızları bir sabah
Ne vahşettir,cahiliye döneminde bile rastlanmadı
Toprak ağladı.su ağladı.gökyüzü ağladı alçaklar uslanmadı.
Bu mübarek aydır.Şeytanlar bile zincire vurulur buyuruyorsun

Edepten sayılmaz!

Bazen susmak iyidir,susarsan edepten sayılır.
Dil konuşmaz ama kalp,gafletten sıyrılıp ayrılır.
Haksızlık karşısında susma ,o edepten sayılmaz
Konuşan Toplum ol ki,Zalimler susmaktan anlamaz.

EĞDİRME!
Sensin Her şeyi kusursuz yaratan
Saf saf olduk bizi çıkarma aradan
Eğdir başımızı secdeye başkasına eğdirme
Sevdir kendini ve habibini başka şey sevdirme

Elerim.
Sırrımı rüzgara fısıldadım, başını göğsüme dayadı
O'da Mazinin yükünü, geleceğin endişesine yaydı.
Anladım ,neden hep üşürmüş benim duada ellerim
Ağlar duada kelimeleri birbirine söylermiş dillerim.
zaimli antoloji

elleri şimdi Toprak,

Hani Bir zaman ellerini öptüklerimizin elleri şimdi Toprak,
Yürüyoruz bizler de ahirete doğru ağır aksak toplallayark
Günü gün ediyoruz gaflet denizindeyiz günleri sayarak
Hani Bir zaman ellerini öptüklerimizin elleri şimdi Toprak,

El our
Yine örselendi bu yüreğim,
Kırık dallara kuşlar konmaz.
Derin acılar sessiz ve dilsizdir.
İçin kor gibi olmazsa yanmaz.
Yağmur,toprağı öper sel olur,

Eskimişem !
Eskimişem köyneğim kimi ğavarım ğoh
Galmadı ağ otağda sohbet konağımız
Nece nacaklamışız ki,ağrıyır her yanımız.
İndi deyirem Ne istol galdı ne köhne istekan
Ağırlar boşaldı galmadı ineği koyunu sağan

Eski hali yok

Kara gözlüm, kimseler duymasın.
Ah ettikçe yüreğim daha çok acıyor
Öfkemi sigarımın dumanındn alıyorum
Bölücüler çoğaldı ihaneti daha iyi anlıyorum

Etmem Töhmet !

Derdime derman sensin Ya Rabbım,
Dermansız dertlere duçar eyleme beni
Yükle omuzuma kahrını çekerim etmem töhmet
Mahkem-i kübrada rusvay eyleme Ya Rabbim