Zağar Şiiri - Kasım Kobakçı

Gece çöker yavaş yavaş,
Gözlerinde gizli savaş,
Tanımaz hiç dost arkadaş,
Hep yolları kazar zağar.
*
Sessizliği bozar sesi,
Kan kokuyor her nefesi,
Açık kalmış boş kafesi,
Karanlıkta azar zağar.
*
Gölgelere karışınca,
Kötülerle yarışınca,
Arzularla barışınca,
Masumları ezer zağar.
*
Rüzgâr eser serin serin,
Karanlığı yırtar derin,
İzi kalır pençelerin,
Yüreklere sızar zağar.
*
Mezarlıkta gezer gece,
Uluması hece hece,
Sır saklıyor bu bilmece,
Kendi sonun yazar zağar.
*
Gecelerde kara pusu,
Susturur hep saf ulusu,
İçindeki kör tutkusu,
Oyunları bozar zağar.
*
Yıldızlar tek tek sönerken,
Dünya tersine dönerken,
Baykuş dalına tünerken,
Kuyruğunu süzer zağar.
*
Gariplerin budur sözü,
Ateştedir her dem özü,
Karanlıkta görmez gözü,
Derin suda yüzer zağar.