Gözlerin can çekişen bir günün aksi
Sıcak, dumanı üzerinde asfalt göz bebeklerin
Ve bakışların karanlıkta yağmur birikintisi
Bakışlarından özlemlerin demir alıyor
Neden sonra alabora yanaklarında
Kağıttan gemiler gibi kıvrılıp kalıyor
Yüzünde bir çocuk gülümsemesi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta