Yüzün Bende Kaldı Şiiri - Doğan Durgun

Doğan Durgun
40

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Yüzün Bende Kaldı

hani vardır herkesin
çocukluğundan kalma
bir ardıç ağacı
ve o ağaçta gizlenen
eski zaman anıları...

yüzüm yüzünde kilitlendi
o ardıç ağacının
masumluğunda...

diyorum da
unutamadığım bir filmin karesine
ne güzel düşerdi gülüşün...

yüzlerimiz ne çabuk eskidi
gizlemeye çalıştığımız bakışlar
yıllar geçse de
kanamış bir aşkın
izdüşümlerini örtemiyor...

gidiyorum!
yüzün bende kaldı
yüzümü unuttum...

ne çok şey
anımsattın, bakarken yüzüne
yakılmış bir kentin
yıkıntıları içinde yeşeren bir çiçek
sadeliğinde...

gidiyorum!
yüzün bende kaldı
kimliksizdim
yüzümü unuttum...

ört beni
güzelliğinle,
ardıç ağacına sarıl
ve yüzünü unutma...

Doğan Durgun
Kayıt Tarihi : 16.8.2006 23:19:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • İzzettin Bilgin
    İzzettin Bilgin

    Bu şiiri okurken öyle bir keyiflendim ama ne yalan söyleyeyim duygulandım dersem yalan olmaz.İşte bu genein ahengi değiştirir.Tebrik ederim.

    Cevap Yaz
  • Güllü Koç
    Güllü Koç

    gidiyorum!
    yüzün bende kaldı
    kimliksizdim
    yüzümü unuttum...
    kalan sizle öylesine birlikteki,yüzünüzde bile onu görüyorsunuz.bu ne sevgi...yüreğinize sağlık.

    Cevap Yaz
  • Nuray Kara
    Nuray Kara

    gidiyorum!
    yüzün bende kaldı
    kimliksizdim
    yüzümü unuttum...

    Yuzun bende kaldi... Evet yuzumu sende biraktim sevdigim.. Bu kelimeler bana hicte yabanci degil. Sevenin, sevilenin birbirlerine yuzlerini birakmali ne saf ne temiz....Kalemini optum

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (3)

Doğan Durgun