Mıknatıs gibi çekti gök,eriyen kar sularını,
Doldurdu,yıldızlarla kaynaşan dipsiz sepetine…
Kuvvetle sıkınca,beyaz süngerden bulutlarını,
Çağladı,çağladı…Doğa böyle ağlar sevinince…
Son yağmur,arkadaş seçmişsin kendine rüzgârı,
O tohumlar saçar,sen işlersin fidan köklerine…
Dün bir fotoğrafta gözlerini gördüm
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde
Devamını Oku
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta