Şunu bilki ela gözlüm, olmayan buğdaya
Gözüm yaşını damla damla kattığım oldu
Yoğurdum hamuru hasretten tutmadı maya
Gönlümde yanıp ta ekmek, aç yattığım oldu
Sensizlik başımda belaydı, gönlümde sırdı
Her gün düşündüm diye aklım kalbimi kırdı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta