Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Dedikodu gıybet her şey var artık,
İçimiz dışımız fitne fesattır.
Varılacak yerin sonuna vardık,
İçimiz dışımız fitne fesattır.

Kötü insan çoğalmış çoğu bizde,

Aşk ateşi ile ciğerlerim pişti,
İçim yanıyor su neylesin bana.
Sevda ile gönlüme yangın düştü,
İçim yanıyor su neylesin bana.

İçim kötü suyla yüreğim kanmaz,

Vatan borcu askere gidiyorum,
İçini ferah tut ağlama anne.
Seni Hakka emanet ediyorum,
İçini ferah tut ağlama anne.

Elde silah gezerken apar topar,

Ey gönül seni ben Hakka adadım,
Mansur gibi dara düşsem az gelir.
Ben bu canın bedelini ödedim,
İdam olsam yine bana vız gelir.

Kuranı alır bağrıma basarım,

İnsanoğlu bir kuş misali,
Uçup gidiyor şu dünyadan.
Bir buluta benziyor hali,
Geçip gidiyor şu dünyadan.

Sürgün verip öze sarıyor,

Menfaati olmadan yüzüne bakmaz,
İnsanlarda ahde vefa kalmamış.
Adam havalıdır kimseyi takmaz,
İnsanlarda ahde vefa kalmamış.

Kendisinden başka kimseyi görmez,

Şeytan insanın ruhunu bir elde etti mi?
İnsanların şeytanı şeytandan beter olur.
Şeytan bir insanı kendi safına kattı mı?
İnsanların şeytanı şeytandan beter olur.

Yüzündeki nur gider değişik bir hal alır,

Recep,Şaban derken Ramazan gelir,
İnsan sevinir üç aylar gelince.
Müslüman olan önemini bilir,
İnsan sevinir üç aylar gelince.

İnsan manevi bir hava takınır,

Dünya hevesine aldanıp kanma,
Yaşadığın şu ömür bir anlıktır.
Yaptığın işe pişman olup yanma,
İnsan ölür ölmeyen insanlıktır.

Öküzlere kara sabanı koşup,
Çift sürmeyi öğretti babam bize.
Çapayla ağacın dibini eşip,
İş görmeyi öğretti babam bize.

Bahçenin kenarına tel germeyi,