Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Peygamber Efendimiz ne güzel buyurmuştur,
İnsanları cehenneme götüren dilidir.
Bu sözleri bütün ümmetine duyurmuştur,
İnsanları cehenneme götüren dilidir.

Güzel konuşan kimseler her zaman öndedir,

Geçmişe bak gelecek ondan kurak,
Düşün hele seneler neden ırak.
Yattığın yatakta hayali bırak,
İnsanın ömrü gelip geçen düş değil.

Cihanda herkesin belli nazı var,

Sevgi ile yürekte,
İnsanlar bir incidir.
Kime sorsan merakta,
İnsanlar birincidir.

Üç kişi bir arada yürüyemez,
İnsanlar bir tuhaf akıl ermiyor.
Hata yapana kimse bir şey demez,
İnsanlar bir tuhaf akıl ermiyor.

Yolu yanlış olsa da geri dönmez,

İnsana darılıp çatanlar vardır,
İnsanlara kızıp onlara çatma.
Bazı insanların yüreği dardır,
Onlar gibi lafı havadan atma.

Dost olan insan sözlerden alınmaz,

El ele verip ileri koşalım,
Yiğitlerim sakın yorgun olmasın.
Hep beraber engelleri aşalım,
Vücudumuz sakın durgun olmasın.

Memleketim viraneye dönmesin,

İnsanları ayırt etmek zor olur,
İnsanın menşei atası başka.
Her kul yaptığı işle değer bulur,
İnsanın sevabı hatası başka.

İnsanlar eğlenir sevinip coşar,

Kimseye kötülük yapmamak lazım,
İnsanın yaptığı kötülük kendine döner.
Kimse kötülüğü edemez hazım,
İnsanın yaptığı kötülük kendine döner.

Dünyada sevginin sırrına erek,

Ben Hak yolunda yürüyen biriyim,
İnsanın zikri neyse fikri odur.
Ben evliyaların gönül eriyim,
İnsanın zikri neyse fikri odur.

Gönlüme Hak aşkını hakim kıldım,

Hava açar yaylaya güneş doğar,
Kadınlar çalışır harmanı yığar.
Sonra üstüne gökten yağmur yağar,
Dağlarda sulara ses verir bahar.

Şen sesli bülbüller havada uçar,