Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

İnsanları sevip saymayı öğren,
Gönlünde var olan sevgiyle hükmet.
Sevgi ile varıp gönüle uğran,
Gönlünde var olan sevgiyle hükmet.

Ben sevgi isem sen gönülde evsin,

Gözün perdesinde saklıdır duman,
Ham olanı olgunlaştırır zaman.
Yüreğimizde yanan ateş iman,
Can ocağında pişen aş sevgidir.

Vuslat tokmağıyla vicdana vuran,

Gönül bülbüle benzer,
Kanatlanmış uçuyor.
Yüreğim güle benzer,
Çiçek olmuş açıyor.

Sevgi gezer rüyada,

Elin güzeli bana ne?
Gönlümün güzeli sensin.
Ben seviyorum sana ne?
Gönlümün güzeli sensin.

Sevdiğini biliyorum,

Şol gökleri yaratan,
Doldurarak donatan.
Aşkı yürekte tutan,
Gönlümün sırı sensin.

Seni özüm bildim ben,

Yüreğim başka bir yere akmasın,
Gönlümün fireni sen ol sevdiğim.
Gözüm senden başkasına bakmasın,
Gönlümün fireni sen ol sevdiğim.

Şu hayatta bir işe yarayalım,

Bir güzelin aşkı ile farıdım,
Yaban elde hasretiyle eridim.
Yıllarca gönül yolunda yürüdüm,
Bu sevdanın özümde yolları var.

Seneler su gibi aktı üstüme,

Bizim sevdamız başımız gözümüz üstüne,
Gönlümüzde olan sevdaya kurban olayım.
Gönülde ses verir sevda sözümüz üstüne,
Gönlümüzde olan sevdaya kurban olayım.

Bu sevdanın sevgisi özde yansır özlere,

Zincirle kapısına kilit vurdum,
Gönlümün kırk kapısı var geçilmez.
Kalbime başka giriş yolu sordum,
Gönlümün kırk kapısı var geçilmez.

Ne onu zorlayın ne de sen acıt,

Derdine derman olacak hal bulsa,
Gönlümüz bade içmeye can atar.
Eline geçen öyle fırsat olsa,
Gönlümüz bade içmeye can atar.

Aşkın elinden bade içen koşar,