Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Biz hayata tesadüfen gelmedik,
Elbette gelmemizin sebebi var.
Bazen ağladık boşuna gülmedik,
Elbette gülmemizin sebebi var.

Başı boş dolaşma haydi sen ayıl,

Ne bu üstündeki gam keder?
Ey Türk! Titre ve kendine dön.
Hiç bir kimse olmasın heder,
Ey Türk! Titre ve kendine dön.

Dik dur gürlüğün bozulmasın,

İnsan konuştuğuna dikkat eder,
Bilenler konuşsun bilmeyen sussun.
Konuşulan söz senin ile gider,
Bilenler konuşsun bilmeyen sussun.

Söylenen söz asla ortada kalmaz,

Alçakgönüllülük kolay olunmaz,
Bilgi kulu alçakgönüllü yapar.
Alçakgönüllü insan hiç alınmaz,
Bilgi kulu alçakgönüllü yapar.

Hayat dediğin şey bilgiyle yürür,

Kendini hiç bir zaman dev aynasında görme,
Bilgin bilgisinin az olduğunu bilendir.
Aklın ile öğünüp bilgiyi öne sürme,
Bilgin bilgisinin az olduğunu bilendir.

Bilgi insan aklının aldığı yere varır,

Anadoluyu yurt olarak alan,
Türklerin atası bilinmez olmuş.
Orda üç kıtaya dal budak salan,
İmparatorluklar bulunmaz olmuş.

Hani nerede gönlünü verenler?

Ne yaptığını kestirmemiz zordur,
Bir acaiptir bu çağın insanı.
Durdura bilir isen gel de durdur,
Bir acaiptir bu çağın insanı.

Dünyada insana rahat vermiyor,

Bu dünyanın sırrına eremedim,
Bıraktım dünyayı kendi haline.
Ben kendimi dünyaya veremedim,
Bıraktım dünyayı kendi haline.

Dünyalık hevesi olanlar görsün,

Ah kınalı kuzum ah yavrum benim!
Oğlum şehit olmuş vatan sağolsun.
İçim yanıyor yıkıldı bir yanım,
Oğlum şehit olmuş vatan sağolsun.

Daha dündü beşiğini salladım,

Bir başka olur yaylaların başı,
Burcu gibi kokar toprağı taşı.
Oralara doğru şöyle bir koşu,
Yürüyüp gitmeye insan can atar.

Mal sürüsü kaval sesine yanıp,