Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Emevi tarihine şöyle bakın,
Kerbeladan geldiler Buharaya.
Türklerlerin üzerine yaptılar akın,
Kerbeladan geldiler Buharaya.

Müslüman olanlara saldırdılar,

Kırk sene aşkın mektebine gittim,
Önce okuyup veli oldu gönlüm.
Özde boş sözleri kenara ittim,
Aşk ateşiyle deli oldu gönlüm.

Dünyada olacak olayları sezdim,

Kaynayacak buğdayı önce yıkar,
Kazanda bulgur kaynatırdı anam.
Konu komşu toplanıp ocak yakar,
Kazanda bulgur kaynatırdı anam.

Gölle yapıp kaşıkla aşırırlar,

Söz ile aşkın kapısı dardır gönül,
Aşığa Maşuk olan yardır gönül.
On sekiz bin odası vardır gönül,
İçinde sırrı alem olan sensin.

Seni andıkça sana gider yolum,

Kem söz konuşmak doğru değil,
Kem söz sahibine aittir.
İyi sözün önünde eğil,
Kem söz sahibine aittir.

Kötü diyeni tama sayma,

Baktığın zaman güzellerin hası,
Kenan ilinde Yusufumu gördüm.
Nur ile parlar yüzü ay parçası,
Kenan ilinde Yusufumu gördüm.

Gençliğin ne olduğunu bilmemiş,

Hesaba çekilmeden önce,
Kendi kendini hesaba çek.
Hiç günah işlemeden bence,
Kendi kendini hesaba çek.

Günahları düşünüp bakma,

Her zaman La İlahe İllallah demeliyiz,
Kelime-i Tevhid cennetin anahtarıdır.
Allah'a iman eden insanın kemaliyiz,
Kelime-i Tevhid cennetin anahtarıdır.

Onu söylersen bütün aleme nur saçılır,

Türküm ben Asya bozkırlarında,
Zafer türküleriyle doğmuşum.
Destanlar yaratmış dağlarında,
Savaşlarda efsane olmuşum.

Türklüğün düşülmesin yadına,

Aşık olan kimse aşkın badesini içer,
Aşık olmaz ise gönlümüz batırır bizi.
Aşık olup ta seven insan kendinden geçer,
Kul sevgisi Allah aşkına götürür bizi.

Sevgi şimşek gibi çakıp yağmur olur yağar,