sabah
İçimdeki derin boşluğun
Karanlığına çekip durduğu
Tedirgin uykuların sabahında
Başımı köpüklü gökyüzüne kaldırır
SABAHLAR YAR OLMADI
Sabahlar bize yar olmadı gülüm
Ayışığını çalan yıldıza küs
Oysa hazırdın değil mi bana
Ben de sana
sebep
Tam da Kasım’ı bitirirken
Neşesini yitirdiğini
Bayağılıkla belli eden
Kocamış deniz
ŞAFAKTA SÖYLENEN TÜRKÜ
Burada yatan kim? Savaşın urlarıyla kanlı
Susuz yurtsuz
Göğsünde al bir madalya
Sağır
Yüreğim mi sağırlaştı da
Hiçbir şey hissetmiyor
Ölümlerde suskunlaşıp
Sağalmaz yaralarımı
sağır
Çalıp durmayın kapıları
Duyuramazsınız
Duymazlar sesinizi
Duysalar bile
ŞAH DAMAR
acıdı be çocuk
korkuyorum işte
var mı ötesi
nerden bileyim
sahi
Göğün yüce efendileri
Görmez misiniz
Çıplak ayaklı kuşları
Hele hele




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!