Ay başıdır
Alem söylenir
Ademdir
Acıya dillenir
Kıştır ayazdır
Soğuğundan
Uyumuş uyanmış
Uykuya doymamışım
Üşümüş donmuş
Bir günden bir güne
İliklerime kadar
Koynunda çözülmemişim
Pencere
Kara boyanır
Sokak
Kire pasa
Çamura
Sahipsiz çeteciler
Çocukluğumun
Sisli tepelerinde
Çın çın öten
Kaldırımlarında
Yediğim dayakları anlatan
Şiirlerim olsun istedim
Harlı yanan sobadır
Yakan ellerimi
Ve
Bir tutam özlemdir
Buğusu üstünde
Dem tutan
Zor gelir
Şimdi bana
İskeleyi yalnız dolaşmak
Bir başına
Denize taş atmak
Ve balıklarla
İki gözü kapanan pınara
İki başı tutulu köprüye
Ağıdımı duyan
Dağlar dile gelir:
“Kabına sığmaz
Deli çocuk
Beceriksiz
Ve acemi
Hatta safdilim de
Kelebeğin
Yalnız bir mevsim
Akbabalarınsa
Emek karşılığı
Yaşanmış
Sevdalar işçisiyim ben
Kor güneş
Sağır aşk bedeliyle
Suskunluğunu korur




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!