Karanlığın ortasında yalnız yürüyorum,
Aydınlığı bulmak için sessiz, ürkek yürüyorum.
Sessizliğin derinliğinde nefesim titrek,
İçimde üşüyen bir yürek, yalnız yürüyorum.
Sıcak bir yuva özlemi sarar her yanımı,
Adımlarım bazen koşar, bazen yavaş yürüyorum.
Arkamda bir gölge var, hissettirir korkuyu,
Heyecan ve korkuyla ilerler, yalnız yürüyorum.
Gecenin ötesinde, sonsuzluğun tam ortasında,
Varışı olmayan yolda yine yalnız yürüyorum.
1996
Eyüp Dalkılıç 2Kayıt Tarihi : 3.1.2026 18:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!