Yüreğimin yangınlarını söndür yağmur.
Üf de rüzgâr.
Uf oldu yüreğim.
Kar’a bandırsam yüreğimi,
geçer belki.
Sonra güneşle birlikte,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler kaleminize sağlık saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta