Hangi noktada duyuyordu insan insanı?
Noktası konulmuş duyuşlarda mı?
Yoksa konusu noktalanmamış ifadelerde mi?
Yoksa noktası konulmamış hayata izahsız kalmakta mı?
Hangimiz duyuyorduk aynı anda peki?
Kimi sevgiyi duyuyordu ötelere uzanan yankıydı sesi.
Kimi nefreti duyuyordu nefsi kendi nefretinin sesiydi.
Sevgilimsin , kim olduğunu düşünmeye vaktin yok,yapacak
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden
Devamını Oku
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta