muhanmmet faruk koca
Her sabah seni görüp de yüreğime yangınları ekledim ben,
Bir telaşlı gündü yine yüreğimin kapıları açık sana gir diyemedim,
Dağıldı dünyam boz bulanık sular gibi,
Dudağımda hep aynı söz adın gizli,
Öylece bakışlarımızın arasında yüreğimin kapısı açık gir diyemedim,
Öylece çekip gittin bir söz söylemdin bir günaydında yererdi sevdiğim,
Ben öldüm dirildim yinede gönlümün kapısı açık gir diyemedim,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları



