muhanmmet faruk koca
Bir bilinmezlikle başlar günüm,
Kendimi ararım nerede kaldığını,
Her elimi attığım nesne bir hançer gibi saplanır yüreğime,
Kaybolduğum kuytular gelir aklıma,
O hiç çıkamadığım gaya kuyularında,
Ben bir bilinmezlik yaralı yürek,
Almışım yüreğimi avuçlarıma dolaşıyorum sokaklar boyunca,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim