Yunus Gibi Şiiri - Yusuf Akkaya

Yusuf Akkaya
187

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Yunus Gibi

Binlerce insan gördüm; yüzlercesini tanıdım.
Kimini dostum bildim; kimini arkadaş sandım.
Aranmadım, aradım; unutuldum, hatırladım.
Dönüp ardıma baktım; çok yalnızmışım, anladım.

Yalnızların sahibi yüce Mevla’m duy sesimi.
Kabul eyle duamı, Sana açtım ellerimi:
Sen Rahamansın, Sen Rahım, Sen görensin her halimi;
Yalvarıyorum Sana, muhtaç etme, ele beni.

Bu canı sen yarattın; istediğin an alırsın.
Dünyanın hesabını ya Rab, katında sorarsın.
İmanımdan şüphem yok; Sana isyanda etmedim.
Kulluğum eksik belki, lakin ümitsiz değilim.

Yusuf der Yunus gibi: “Bana seni gerek seni”
İstemem dünya malı; isteyene ver cenneti,
Ebubekr(r.a) , Ömer(r.a) , Osman(r.a) , Ali(r.a) gibi olamam ki;
Ya Rab, Ahmed (S.A.V) aşkına, göster n’olur Cemalini.

20.12.2005

Yusuf Akkaya
Kayıt Tarihi : 26.2.2012 01:37:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Muzaffer Kalaba
    Muzaffer Kalaba


    değerli dost,
    sizi ve değerli çalışmanızı yürekten kutlarım....emeğine, yüreğine sağlık....
    başarınızın devamını......kaleminizin tükenmez olmasını diliyorum....nice başarılara....
    selam saygı sizedir...

  • İbrahim Kurt
    İbrahim Kurt

    Binlerce insan gördüm; yüzlercesini tanıdım.
    Kimini dostum bildim; kimini arkadaş sandım.
    Aranmadım, aradım; unutuldum, hatırladım.
    Dönüp ardıma baktım; çok yalnızmışım, anladım.
    ----- Çok güzel bir şiir okudum gerçekten Yunus gibi içtenlikle kutlarım saygılar sunarım .

  • Metanet Yazıcı
    Metanet Yazıcı

     

    Sayın Akkaya, 
    Siz zaten bulmuşsunuz hakikati... O'na sığındığımız-da; hiçbir şeye ihtiyacımız kalmaz, sıkıntılar önemini yitirir. 
    Belki şiirinize cevap olmayabilir fakat sözlerinizi teyit' anlamında;
    'Kimyamız Mı Bozulmuş' isimli şiirimden bir bölüm bırakıyorum, sayfanıza:
    ... 
    'Ne çekilmez azaptır, 
    Çöllerde pusulasız… 
    Sarar hicran lâvları, 
    Ruhun yağmura mecnun… 
    Dinmez gözünde hasret; 
    Kavurur muhtaçlığı, 
    Düşürür yollara, deli/divane... 
    Koşarsın! Koşarsın erişemezsin! 
    Öylesine sahici ki, gördüğün; 
    Nereden bilirsin? Uzayıp giden nehirler, serap! 
    Haykırır-sın dehşetle: 'Ben de mi? SERAP? ! 
    Öyle bir sarsar ki seni, hakikat; 
    Ufalanır-sın... 
    Erir zerrelerin; sınırsız boşluğun cenderesinde… 
    Bir kavislik şahap; ömür denen tek nefeslik rüya… 

    Kalmaz “sen”den eser, silinir iz’in! 
    Çözülür şifresi bilinmezin! 
    Hiçliğinde erişirsin manâya... 

    Derin karanlıklarda patlayan ışık... 

    Çiy taneciğinde, kâinat… 
    Hiçlikte varlık 
    En Hakikat! 
    Tek Hakikat.../ Metanet Yazıcı 
    *

  • Serhat Fidan
    Serhat Fidan

    harika bir çalışma olmuş kutlarm sizi ustad selam ve saygılarımla

TÜM YORUMLAR (4)