eğri odun kabul etmez gönül dergahı
dil ile harlarsın, rüzgardır nicelerin kelamı
niçin bu gönlüm meftun, kıyısında sahilin
vicdanlar sakat, avucunun içinde kabilin
dem yine bu dem, an' da bizim özümüz
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta