Yük demezdim yüküme, boynumu bükmeseydi
Gece gündüz gözümden hasreti dökmeseydi
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Yük demezdim yüküme, boynumu bükmeseydi
Gece gündüz gözümden hasreti dökmeseydi...
Günün sözüydü, kutlarım Mücella hanım. Sevgiler...
SEMEVAT VE ARZIN ÜZERLERİNE ALMAKTAN İMTİNA ETTİKLERİ O MUKADDES (EMANET-İ KÜBRA)YÜKÜ İNSAN OĞLU ÜZERİNE ALDI.çÜNKÜ İNSAN ÇOK CAHİLDİR VE ÇOK ZALİMDİR!
Rabbim bizleri, o ağır yükün altında ezilen cahillerden ve zalimlerden değil, emanete riayet eden muttaki ve salihlerden eylesin, aminnnn.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta