Zaman bir ırmaktır, bulanık akar,
Dünün duru suyu bugün is kokar,
Dallarda meyve yok, dikenler çıkar,
Toprak aynı toprak, ağaç değişti.
Konaklar yükselir, kerpiç ev viran,
Hile ile döner bin türlü devran,
Alın teri kurur, aş yine yavan,
Kazanç aynı kazanç, araç değişti.
Yaraya merhem yok, tuz da eklenir,
Şifa diye nice zehir yüklenir,
Hastanın cebinden kese beslenir,
Hasta aynı hasta, ilaç değişti.
Merhamet çekilir gönül gölünden,
Vefa göçüp gider sözün özünden,
Bir hançer de çıkar dostun elinden,
İnsan aynı insan, amaç değişti.
Gönüller yoruldu, vicdanlar sustu,
Seccade serili, alınlar küstü,
İman dillerde var, kalplerden düştü,
Dinimiz aynı din, inanç değişti.
Herkesi suçladık, baktık uzağa,
Kendi elimizle düştük tuzağa,
Bir kez bakmadık şu sisli aynaya,
Yüzümüz aynı yüz, utanç değişti.
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 21.11.2026 12:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!