Kasım 1950 Yalacık. Dörtdivan-BOLU. Ayvalı-ANKARA
İlkokul, İmam-Hatip, Ortaokul, Lise, Yüksekokul, Üniversite, Fakülte… Kişilik hamurumun yoğrulduğu herbir tekne! Çatıştığım çatıştırıldığım, fakat asla hiçbirini diğerinden ayıramadığım sıcaklık. Yuvam yuvalarım!..
Ben bir şekle aşığım. O şekil içindeki asıla ve esasa!..
Has inceliğin ve zarafetin haritadaki dört dörtlük çizgisine. İnsanların en güzeli gibi, vatanların en güzeline! Yani ben, Anadolu’ma, Türkiye’me aşığım!..
(Bizim Sevgi Bağları 14)
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta