Yoruldum. Şiiri - Hüzün Kâtipi

Yoruldum...
Yorgunluğumun yüzlerce sebebi var.
Oysa sorarsan bana, tek kelime cevabı var.
Söyle, kim inanır buna?...
Yaramaz çocuğun peşinde koşarken
ya da aşka düşmüş gönlümü avuturken...
nedir beni yoran?
Küçük bir dağın tepesinde
geceyi bekledim, yıldızlar için...
Kendime beğenip birini,
"İşte evin," dedim.
Kükredim aslan gibi,
iyi de benim, kötü de benim...
Yoruldum böyle havalarda,
soğuktan hırpalanmaktan.
Önümüz kış, kar kıyamet.
Yıl iki bin bilmem kaç, kapalı yollar...
Konu mevsimlerden açılmışken,
yapraklar birer birer dökülürken,
ne gelir elden
beklemekten başka?
Bu hasretim kaçıncı aşka?...
Yoruldum hasretle yaşamaktan.
Neydi hayalim, özlemim?
Uzun uzun sana sarılmak,
sevgiyle kana kana bakarken
gözlerine...
Küçük bir fotoğraf karesinde, ben çoktan
buldum tek heceyi
bir şairin kaleminde.
Haydi, sıra sende...
Ey aşk,
geciktirme mektubunu.
Beklerim aynı yerde...
Hücremde.