Bir tesadüf eseri karşılaştım gözlerinle,
Bakışın değince gözlerime unuttum o an hayat kavgasını,
İstanbul’un kargaşasını, dünyanın acımasızlığını...
Unuttum her şeyi, sustu içimdeki bütün fırtınalar,
Bir serçe kadar hafifledi bedenim,
Uçtum gökyüzüne, mutluluk şarkıları söyledim,
Adını kalbimin en güzel yerine gizledim.
O an zaman durdu, dünya durdu,
Bir sen vardın karşımda, bir de kalbimin çarpıntısı.
Kayıt Tarihi : 19.10.2026 04:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!