Yormadım oğul Şiiri - Şair Aydin Tazegul

YORMADIM OĞUL

Dostluk Arkadaşlık, şanımda vardır,
Kimsenin kalbini, kırmadım oğul.
Yiğitlik babamda, kanımda vardır,
Kimseye hiç tuzak, kurmadım oğul.

Olmadım ki kötü, yola meraklı,
Sırrım bende kaldı, bendede saklı.
Dostluk bağlarında, olurdum haklı,
Haksızın yanında, durmadım oğul.

O güzel yüzünüz, her zaman gülsün,
Üç evladım canım, tüm dünya bilsin.
Babanız korkmazdı, kim gelir gelsin,
Soyunu yurdunu, sormadım oğul.

Akın Alim yavrum, Kamil evladım,
Sizlerle yüceldi, dürüst dost adım.
Yavrularım benim, dünya muradım
Tazegül'ü boşa, dermedim oğul.

Kavgada herkesten, önce saldırdım,
Düşmanıma daim, çift kol daldırdım,
Çoğunun kolundan, tuttum kaldırdım
Yerde kim olursa, vurmadım oğul.

Her zaman öncelik, ülkem vatanım,
Al Bayrağım benim, damarda kanım.
Yurdumun uğrunda, fedadır canım,
Düşmanlara aman, vermedim oğul,

Ben Şair Aydın'ım, güfteler yazdım,
Elimde kalemim, dünyalar gezdim.
Sarhoş olduğumda, köşeme sızdım,
Dostları gardaşı, yormadım oğul.

Şair Aydın Tazegül