Yorgun Pınar Şiiri - Hilmi Eren

Yüce dağda yorgun pınar,
Suyundan içenler nerde?
Başındaki ulu çınar,
Yaylana göçenler nerde?

Güzeller suya gelirdi,
Dinlenir, nefes alırdı,
Sende huzuru bulurdu,
Gül gibi açanlar nerde?

Suyundan içen keklikler,
Avcılar tetikte bekler,
Mavi renkli kelebekler,
Yüksekten uçanlar nerde?

Çoban sürüyü getirir,
Sular, yamaca yatırır,
Yanık bir türkü tutturur,
Koçlar hani, çanlar nerde?

Yiğitler nefeslenirdi,
Çınarına yaslanırdı,
Marallara seslenirdi,
Ürkerek kaçanlar nerde?

Mor çiçekli dağ yoncası,
Odur yoncaların hası,
Yarpuz, kekik, gül goncası,
Otunu biçenler nerde?

Kaç sevdalıya su verdin?
Kaçının hâlini sordun?
Kaçını kederli gördün?
Yârinden geçenler nerde?

Girenler namazgâhına,
Duranlar Hakk dergâhına,
Meyletmeyenler câhına,
Muhabbet saçanlar nerde?