Yorgun hatıralar Şiiri - Ümit Sami Yaşar

bir akşamüstü
sessizlik sızar pencerenden içeri,
zamandan bir dize çalarsın
henüz söylenmemiş şarkılara.

yürürsün gölgelerin inceldiği yere kadar;
cebinde dünün yorgun hatıraları,
gözlerinde yarının ürkek aydınlığı.

ne çok şey sığdırmışsın meğer
bir avuç zamana,
bir fırtınaya boyun eğmeyecek kadar derin,
bir yaprağın düşüşü kadar sessiz.

durup bakarsın geride bıraktığın izlere;
ne giden tamamen kaybolmuştur
ne de kalan tam anlamıyla buradadır.
bir dengedir yaşamak,
kırılan yerlerinden yeniden filizlenmek.

bırakırsın kendini rüzgarın serin kucağına,
adını henüz koymadığın bir sevincin neşesiyle.
her adımda biraz daha hafifleyerek,
her solukta biraz daha kendi özüne dönerek...

ve sen,
her gün yeniden başlarsın
kendi gökyüzünü baştan çizmeye..