Gecenin karanlığında tam belli olmayan bulutlar tane tane bırakıyor sallanan ağaç yapraklarına doğru damlaları...
Yıldızlar kaybolmuşçasına aratıyor kendini, zamanından beri farkında olmadan edindiğimiz alışkanlık durumundan...
Dağ ve yeryüzü, gökyüzünün devam eden koyu renkli parçaları gibi görünüyor uzaklarda gezdirirken bakışlarımızı.
Kara köklü ağacın dallarındaki yassı ve girintili çıkıntılı şekli ise uzuyor yerden yukarı, temsil etmek için zifiri bulutları.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta