Yolcuyuz (aşki) Şiiri - Muzaffer Uzunkaya

Ey kardeş yolcuyuz hazırlansana
Bu fânî dünyâdan göçeriz bir gün
Ölümden kurtuluş yokdur insâna
Omuzlar üstünde geçeriz bir gün

Duydun mu ecele çâre bulanı
Bu dünyâ üstünde bâkî kalanı
Hazırla kendine lâzım olanı
Elvedâ bayrağı açarız bir gün

Azrâîl va'desi dolanı bilir
Davetsiz konukdur her eve gelir
Dostların ağlarlar düşmân sevinir
İyiyi kötüyü seçeriz bir gün

Kazanla teneşir haberci olur
Ölümün etrafda çabuk duyulur
İpekler sırmalar hepsi soyulur
Beş arşın kefeni biçeriz bir gün

Musallâ dediğin bir mehenk taşı
Şâhiddir insâna eşi yoldaşı
Âkılsen kefeni başında taşı
Evlâd ü ıyâlden kaçarız bir gün

Bineğin tabutdur unutma sakın
Kapının önüne gelmesi yakın
Rızâsı olmazsa Cenâb-ı Hakk'ın
Âleme dehşetler saçarız bir gün

Mezârdır fânînin en son durağı
Îmânın nûrudur onun çerâğı
Melekler getirir bize burağı
Cennet-i a'lâya uçarız bir gün

Mü'minin makâmı Cennet-ün-na'îm
Münkirin makarrı berzah-ül-cahîm
Son nefes bizlere lutfeder Rahîm
Eceli bal gibi içeriz bir gün

Bu kara toprağa insândır mâye
Amel-i sâlihdir kabre sermâye
Varınca huzûr-ı fermân-fermâye
Hayırla şerleri ölçeriz bir gün

Ey Aşkî ölüme hazır ol her ân
Rehberin Hakk olsun düstûrun Kur'ân
Nasılsa senin de gelecek sıran
Aklından çıkarma nâçârız bir gün

Ziynetü'l Kulûb, sayfa 467- 468