Seni görünce hafifliyorum,
ömür yükünü bırakmış bir yolcu gibi.
İçimde bir yer sessizce yeşeriyor,
bir yerimse hâlâ kış, hüzünlü.
Tüm yapraklarını dökmüş bir ağaç gibi kalbim,
senin gözlerinde bulur yeniden baharı.
Bir tebessümün dokunsa yeter,
bütün yorgunluğum dökülür toprağa...
Kayıt Tarihi : 3.1.2026 19:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!