YOLCU
Gitti benden birer birer sevdiklerim ve dostlarım
Yalnız kalışım bir yana, kendi kendime ağlarım
Nasıl bir dünyada yaşıyoruz ve hala da yaşamaktayız
Yerde yalnız kaldım, gökte kalmam umarım.
Bahçede açılan güller, güldürür dünyanın yüzünü
İnsan kendi hayatını anlatır, anlatır kendi bezini
Bul buluştur, hep araştır yoktur ailenden başkası
Mevlam bundan sonraki neslin, ağ yazsın yazısını.
Hangi zaman vardırki insanoğlu memmun kalmış
İster fakir olmuş, ister zengin doğmuş,
Rabbe şükür gerek, olmaz asla isyan
Çıktığın bu uzun yolda kimler geçmiş kimler kalmış.
Kayıt Tarihi : 23.10.2026 21:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
23.12.2025 Te yazmış olduğum şiirim.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!