Yolcu Şiiri - Hüseyin Akçin

Zaman almış eline beyaz renkli fırçayı,
Çizer aynada her yıl hazin hazin resimler.
Hüzünlü bakışlardan buğu tutar sırçayı,
Bu buğulu tabloda akar gider mevsimler.

Zamanın kucağında dünya süslü bir kafes,
Bu kafeste seçiyor son durağını herkes,
Duyulur ötelerden ansızın o malûm ses,
"Yolcu! .. Toparlan artık, başlıyor merasımler."

Kabrin muhafızıdır baş ucundaki taşlar,
Zaman onda durmuştur, geçen yolcu yavaşlar,
Bu taşta sirkelenir tüm dünyevî uğraşlar,
Bekler kazınmak için bu taşlara isimler.

2013